De Griekse schuldproblemen staan al enkele weken in het middelpunt van de financiële belangstelling. Griekse regeringsvertegenwoordigers op verschillende niveaus buitelen (middels headlines voor financiële markten) over elkaar heen in hun vergeefse poging de markten tot rust te manen. Eén ding hebben ze allen gemeen. Ze manoeuvreren zich in de slachtofferrol. Griekenland en eigenlijk de hele Eurozone wordt door levensgevaarlijke speculanten en zakenbanken bedreigd. Vooral zakenbank Goldman Sachs moet het ontgelden. Naar mijn mening onterecht, hoewel er vraagtekens gezet kunnen worden bij het ethisch handelen van Goldman.
Het exacte scenario in de Goldman-Griekse soap weten enkel de hoofdrolspelers zelf. Wat wel zeker is, is dat Griekenland haar schuld niet kan voldoen. Wat ook zeker is, dat Griekenland tijdens de invoeringsperiode in de Eurozone bewust heeft gelogen over de omvang van haar schuldenlast. Goldman Sachs is één van de banken geweest die Griekenland destijds heeft geholpen schuld te verbergen waardoor de Griekse economie beter gepresenteerd werd dan ze in werkelijkheid was. Hierdoor kon Griekenland haar Drachme feitelijk te duur inwisselen tegen Euro’s. Griekenland stal hierdoor in feite wat koopkracht van de andere lidstaten en daardoor ging ze middels de fraude boven haar stand leven. Goldman was hiervan op de hoogte en wist (of kon weten) dat Griekenland vroeg of laat problemen zou krijgen. Ze zou op een zeker moment moeite hebben haar schuld te voldoen of rendabel te herfinancieren.
Goldman (met de slimste koppen op de loonlijst) zou wel gek zijn aan deze kennis geen geld te verdienen. Goldman kocht verzekering tegen Griekse betalingsproblemen toen de spread (verzekeringspremie) op credit default swaps CDS nog laag was. Goldman wist dat op het moment dat de stront de ventilator zou raken, de spread als gevolg hiervan enorm zou stijgen. Momenteel is die spread flink gestegen en slaat Goldman toe. Ze positioneren zich nu ook als verzekeraar door CDS verzekering te verkopen. Hierdoor heeft Goldman een risicovrije winstgenerator opgezet. Ze verzekert zichzelf voor bijvoorbeeld 0,3% premie per jaar en biedt verzekering aan tegen 3,5% premie. Risicovrij 3,2% rendement over de gehele verzekering is altijd lekker. Een voordeel van CDS voor fixed income managers is dat niets gekocht hoeft te worden zoals bij obligaties, je neemt kredietrisico op je en daar ontvang je een vergoeding voor.
De entiteit die het feitelijke risico loopt is de eerste verzekeraar. Als die zich nu nog wilt verzekeren zal dat met verlies moeten gebeuren. Het is niet volledig zeker wie de eerste verzekeraar is, maar volgens Frankfurter Algemeine Zeitung is dit (het bijna geheel genationaliseerde) AIG. De Amerikaanse belastingbetaler zal bij feitelijke Griekse betalingsproblemen zodoende nog een naheffing krijgen.
Dat politici bewijzen geen kennis te bezitten als ze over “haute finance”en speculatie spreken is niets nieuws. De Griekse premier Papandreou bevestigde dit maar weer eens door het volgende te zeggen: “Unprincipled speculators are making billions every day by betting on a Greek default!” Beste man, de totale omvang van de Griekse CDS’ markt is slechts zo’n $9 miljard. (Let op: zoek onder Hellenic Republic ipv Greek Republic) Om dagelijks miljarden te verdienen zou de volledige markt meerdere malen per dag verhandeld moeten worden.
Goldman kan (mbt de Griekse schuldenproblemen en CDS speculatie) enkel verweten worden dat ze handelt met voorkennis. De omvang van de schulden en het feit dat daar momenteel problemen mee zijn kan geen enkele speculant verweten worden. Speculanten proberen te profiteren van vernieuwde economische inzichten en van situaties waarin regeringen te veel boven hun stand hebben geleefd in de vorm via staatsschuld. Je kan zo stellen dat speculanten een positief effect hebben op fiscaal beleid van landen. Een elastiekje kan niet oneindig opgerekt worden.